Robson Opio, een vrijwilliger voor Sankaa, een ‘elder’ voor zijn gemeenschap
Het regent buiten pijpenstelen en die typische kilte van een winterdag zit onder mijn ribben wanneer het scherm opflikkert en Opio, met zijn spontane glimlach en ‘goedgezindheid’, direct wat gezellige warmte in de kamer brengt.
Na wat gebabbel over koetjes en kalfjes en over ‘het leven zoals het is’ komt Opio op kruissnelheid en vertelt hij over zijn boeiend traject als vrijwilliger.
Over hoe hij, in 2006, vanuit Oeganda, toekwam in België en hoe hij hier al in 2008 verkozen werd als voorzitter van Oegandese gemeenschap. Een functie die hij een 15-tal jaar op zich nam.
Ondertussen is hij echtgenoot van Annet Kentaro en vader van 4 kinderen. Na zijn studies verpleegkunde aan Thomas More combineert hij een job als nachtverpleger in het ziekenhuis met een job als verpleger in een zelfstandig statuut. Korte nachten en intensieve dagen. Zijn weinig vrije tijd besteedt hij dan ook helemaal aan zijn kinderen.
Een mooie symbiose ….
Opio is bestuurslid van Sankaa en maakt ook deel uit van het beleidsplanningscomité waarin hij helpt met het uittekenen van de rol en werking van Sankaa op langere termijn.
Hij vindt het ook belangrijk om als vrijwilliger de brug te kunnen slaan tussen Sankaa en zijn eigen lidvereniging. Een brug die in beide richtingen functioneert. Zo vertaalt hij plichten en informatie vanuit de overheid via Sankaa naar zijn gemeenschap maar signaleert hij ook de noden van zijn gemeenschap naar Sankaa, die het op zijn beurt opneemt in acties, trajecten, projecten. Een mooie symbiose !
Dat kan ik ook ! Meer nog : dat wil ik ook !
Als ik vraag naar het ‘waarom’ van zijn inzet vertelt hij dat het fundament van zijn motivatie ligt in zijn aankomst in België. Hij kreeg toen via het sociale-culturele werk direct het gevoel dat hij ergens toebehoorde door mensen te ontmoeten die hem begrepen. Die hem vanuit hun eigen ervaringen de weg toonden naar integratie.
Kort nadien dacht hij ‘dat kan ik ook ! Meer nog : dat wil ik ook !’ en niet alleen voor de Oegandese gemeenschap maar voor al zij die het nodig hebben.
Langs de andere kant is zijn vrijwilligerswerk ook belangrijk omdat hij zich tijdens socio-culturele activiteiten kan identificeren met zichzelf. Het blijven leren van elkaar is voor hem ook een drijfveer.
Mensen geloven in mij en vertrouwen mij ….
Als bestuurlid kunnen bijdragen aan het welzijn van andere verenigingen heeft hem veel voldoening. In Oeganda was hij zelf, na zijn studies sociale wetenschappen, ook sociaal-cultureel werker en was hij geïnteresseerd in politiek. Dat hij dit in Belgie, onder een andere vorm, via Sankaa, kan verderzetten vindt hij ontzettend boeiend en verrijkend.
Hij leert zelf ook veel rond beleidsplannen, boekhouding, activiteiten organiseren,… Deze kennis neemt hij mee om ook andere mensen te helpen.
Verder is de sociale identificatie, wie ben ik, waar kom ik vandaan een grote meerwaarde. Het is een manier om dicht bij mezelf, mijn cultuur, mijn taal te blijven. Ook is het een opvangnet in geval van moeilijkheden en een reminder aan onze eigen waarden en normen.
Ik voel me fier dat ik mijn gemeenschap kan helpen en in ruil daarvoor krijg ik veel respect en erkenning terug. Ondertussen ben ik er uitgegroeid tot een rolmodel en ‘elder’. Mensen geloven in mij en vertrouwen mij.
Toekomstdromen ….
Mijn grootste droom is mijn familie , mijn kinderen te zien slagen in het leven. Dat mijn kinderen ook mijn voorbeeld kunnen zijn.
Dat voor hen de wereld een plek is waar ze zich veilig kunnen voelen en waar iedereen gelijkwaardig is, ongeacht kleur of afkomst !
Heel erg bedankt Opio ! We dromen met je mee.
