Tina, vrijwilligerswerk staat haar goed.

In een groene, weelderige tuin in Ertvelde word ik hartelijk ontvangen, wanneer ik aanklop en een voordeur opengaat. Tina De Keyzer, een dynamische,  jonge dame van 69 met een aanstekelijke, bijna ondeugende sprankel in haar ogen, begint bij een warme kop koffie te vertellen. Een boeiend levensverhaal waar ze altijd koos voor net dat beetje buiten de lijntjes kleuren, niet te veel, niet te weinig.

Tina heeft het over haar 2 volwassen dochters, haar levendige kleinkinderen waar ze een mooie band mee heeft, haar liefde voor de natuur en voor kleuren. Kleuren in vele schakeringen en combinaties.

Tot voor haar pensioen, enkele jaren geleden, werkte ze als leerkracht in het bijzonder onderwijs bij jongeren met hersenschade. Ze leerde hierbij vooral dat er achter elk gezicht een eigen verhaal zit. En dat net die diversiteit van verhalen ons allen uniek maakt. Een verrijkende job die haar zelf als mens ook enorm deed groeien.

Herbronning vindt ze in de tuin, met haar groene vingers diep in de aarde of op de kunstacademie waar ze uiting kan geven aan haar liefde voor kleuren op een schilderdoek. De liefde voor schilderen leerde haar om anders naar  dingen te kijken, … en zo ook naar het leven. Verbinding te zoeken met haarzelf en met anderen. Dat laatste voelt ze vooral als ze samen met anderen kan dansen of zingen. Het is die verbinding, het samen vibreren, die haar drijft en haar creatieve ziel voedt.

Het is ook dat zelfde verlangen naar connectie dat haar bij Sankaa bracht als vrijwilliger. Tina helpt graag mee op familiedagen of andere activiteiten waar ze creatief aan de slag gaat met kinderen en jongeren. Zo maakte zo op de familiedag in Gent geluksstenen, een workshop die met veel plezier werd onthaald. Verder helpt ze vaak mee achter de schermen bij de voorbereiding van grotere evenementen. Ze doet boodschappen, deelt folders uit, gaat postpakketten halen van of dragen naar de post,…. Achter of voor de schermen laat ze zich opmerken als een gedreven kracht.

Als ik haar vraag naar het waarom van die belangeloze inzet dan komt ‘verbinding’ weer naar boven als kernmotivatie. Maar ook zingeving, ontmoeting en dienstbaarheid waarbij ze andere wil ondersteunen en bijdragen tot hun welzijn zijn factoren die meespelen. Het heeft haar  simpelweg veel voldoening en ze houdt van de verbreding van haar perspectief op de wereld dat het haar biedt. En misschien is de ‘glimlach’ die ze ziet ontplooien op het gezicht van de andere nog het allerbelangrijkste ! Het is duidelijk dat Tina’s haar hart op de juiste plaats zit en dat vrijwilligerswerk haar goed staat.

Over mijn vraag of ze nog dromen koestert, hoeft ze niet lang na te denken. Haar droom is dat de maatschappij weer wat zachter wordt en dat mensen milder worden ten opzichte van zichzelf en van hun medemensen. Dat we weer rust vinden in de natuur en deze als inspiratiebron kunnen gebruiken. Zachtheid en mildheid als uitgangspunt voor een betere wereld.

Bedankt Tina !!!